Arkadaşlarla öyle Barbaros bulvarında yürüyorduk.
Bir anda yanımızdan son sürat bir minibüs geçti.
Biz 'Freni patladı' filan demeye kalmadan, minibüs kafadan elektrik direğine bindirdi.
Hemen koştuk, yardım edelim diye.
Minibüse ulaştığımızda manzara şuydu:
Yolcuların kiminin kası açılmıs, kiminin dudağı patlamış...
Dağılmış vaziyetteler yani.
Ama bir tuhaflık var.
Çünkü o hallerine rağmen, gözlerinden yaşlar gelecek şekilde gülüyorlar.
Biz ne yapacağımızı şaşırdık.
'Ne oldu?' diye sorduk.
Bir iki tanesi, güçlükle 'Şoför, şoför...' diyebiliyor ama yine gülmeye başlıyorlar.
Bu sarsıcı manzaranın aslını öğrenebilmek için 2-3 dakika geçmesi gerekti.
Meğer şoför, tükürürken minibüsten düşmüş.
Hani, bizim şoförlere özgü, giderken kapıyı açıp dışarı tükürme hareketi vardir ya.
Baba, dengeyi tutturamamış, tükürükle beraber, gümbürt aşagı düşmüş.
Minibüs de kontrolden çıkıp direğe bindirmiş.."
Alıntıdır.
Karanlıkta kaybolmuşsan... el yordamıyla keşfediyorsan bilmediğin kuytuları... Kapat gözlerini...yüreğine kulak ver. O Aydınlığın yolunu bulur elbet ...
