=> YÜREK AĞRILARI <=

  Hayat sawurmaya dewam ederken beni, gittiğim her yerde sahte gülüşler sergilemekten alamıyorum kendimi. yalanlara bata çıka yara aldı dilim. yüreğim herzamankinden daha da ağırlaşmaya kendini ihtiyarlığa bıraktı. gözlerimde anlamı olan her güzelliği birer birer idam etti hüzünlerim. şimdi bitmek bilmez  koyu siyah kaderim gülümsemeye ara wermedi we bağlı kalmaya mahkum etti ; sıkı sıkıya düğümledi sanki beni çok sewiyor gibi. ağrılarım giderek artmaya başladı we her doktorun aynı yanıtıyla karşı karşıya kaldım ümitsiz bir waka we Allah'a hawale. hiç kimse beni , sewdiğim kadar sewmedi. oysa bütün sewgimi gözü kapalı sunmuştum. her seferinde kapalı gözlerimden istifade , al sana sewgi diyip bir sille de onlardan yedim.şimdi dilekçem hazır dawacıyım.
  Kim anlar ki beni dertlerimi kime dinletirim,kime kendim gibi güwenebilirim.Soluğumu kime emanet ederim.Her zamanki gibi sorular artar,depolanır we cewapsızlığa terk edilir.Ya kaybolur giderim ,ya da her şeyi silerim... yada ancak tımarhane haklar beni. en iyisi de budur belki.. hiç olmazsa bir cewap bulamasamda en azından iyi birer dinleyiciye sahip olabilirim. bu işte en kusursuz insanların yanında hiçbir kaygı çekmeden art arda sorular sorabilirim. tek olumlu tarafsa anlatacak birilerini bulmam olabilir. fakat bu da çare değil, en iyisi mi yorganı kaldırıp güneşi seyretmek daha iyi. artık yawaşça bütün karartılar yerini aydınlığın kucağında bulur. sabahladığım düşünceler yatağımın içinde beni bekler, nasıl olsa yine gece olacak we yine yatacağım. ama gözlerim hep açık kalacak, fakat dertlerin gözü kör olacak. çünkü hiçbir şey sorun değil...
                                                             aslı
acını öyküsünü okuduktan sonra yazmistim...

her insan bir başkasi için aci cekmek üzere yaratilmiş bir başkasidir...